ตุ๊กตาทหารดีบุกผู้ซื่อสัตย์ พลันเรือก็หมุนคว้างเข้าไปในท่อระบายน้ำที่มืดสนิท ไม่ต่างกับที่อยู่ในกล่อง " เอ...นี่เรากำลังจะไปไหน หว่า " เขารำพึงอย่างครุ่นคิด " อ๋อ อ๋อ รู้แล้ว มันเป็นความผิดของเจ้าซาตานตัวดำจอมวายร้ายตัวนั้นแน่ ๆ โธ่เอ๋ย ถ้าหากสาว น้อยคนนั้นมาด้วยกับเรือลำนี้ละก็ ต่อให้มืดกว่านี้อีกสองเท่าก็ไม่กลัว..เชื่อสิ " เรือได้แล่นออกไปข้างหน้าอย่างเร็วรี่ไม่ยอมหยุด อยู่ในท่อระบายน้ำแห่งนั้นอย่างไม่รู้ว่าจะไปจบลงที่ไหน อย่างที่เรียกว่าไร้จุดหมายปลายทางเสียด้วยก็ว่าได้ พอเรื่อแล่นมาจนถึงที่ ๆ พอจะพอมีแสงสว่างให้มองเห็นอยู่ได้บ้างนั้น และขณะเดียวกันก็ได้ มีหนูตัวใหญ่ซึ่งอาศัยอยู่ในท่อ ระบายน้ำนั้น เดินออกมาถามทหารดีบุกขาเดียวว่า " นี่แกมีหนังสือผ่านทางหรือเปล่า ! " หนูถามขึ้น " ยื่นมาซะดี ๆ จะขอดู หน่อย " แต่ทหารดีบุกยังคงยืนนิ่ง กำปืนแน่นยิ่งขึ้น เรือยังคงลอยต่อไป โดยมีหนูตัวนั้นวิ่งตามอยู่ข้างหลังส่งเสียงร้องและ กัดฟัดกรอด ๆ เสียงขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ราวกับจะบดให้แหลก พลางร้องตะโกนบอกเศษไม้กับหลอดดูดซึ่งเป็นขยะที่ลอยอยู่ ใกล้ ๆ แถว ๆนั้น ดังลั่นว่า " หยุดเขาไว้ ! .....หยุดเขาไว้ !....เขายังไม่ได้จ่ายค่าผ่านทางเลย ไม่แสดงหนังสือผ่านทางด้วย " แต่เรือก็ยังแล่นต่อไปไม่ยอมหยุดและสนใจต่อสิ่งไหนใด ๆ อย่างใดเลยด้วย เจ้าหนูตัวนั้นเมื่อมันวิ่งตามมาติด ๆ จนเหนื่อย มันจึงตะโกนขึ้นอีกครั้งด้วยความโมโห " อะไร อ้ายบ้า...เอ็งเห็นว่าข้านี่น่ะบ้าเหรอ ถึงไม่ยอมพูดอะไรและหยุดเรือของเจ้าด้วย อย่างนี้ ปล่อยไว้ไม่ได้เสียแล้ว ฮ่า ๆๆ เอ็งมันรู้จักข้าน้อยไป " มันพูดไปและทำตาลุกวาวไปด้วย อย่างสุดโมโหและหัวเสีย แล้วพลันทันใดนั้น มันก็กระโดดพรุ่งเข้าใส่ ตัวลอยเลยทีเดียว ทหารดีบุกเมื่อเห็นดังนั้นและพร้อมกับความไว ได้ยกปืนปลายดาบที่เป็นอาวุธของเขาออกมา และเสียบขึ้นไปบนอากาศ เสียงปลายดาบเสียบเข้ากับท้องของเจ้าหนูตัวนั้นดัง " จึ๊ก " และตามมาด้วยเสียงร้อง " จ๊าก " ของมัน ดังสนั่นลั่นเลยทีเดียว แล้วจะเป็นยังไงเล่า...ก็เป็นผลทำให้เจ้าหนูตัวนั้นต้องเหวี่ยงตัวหนี แล้วกระเด็นกลับไปอยู่ที่พื้นอย่างไม่เป็นท่า และเมื่อมันลุก และตั้งหลักได้ เท่านั้นแหละ...ก็วิ่งโกยอ้าว หนีไปเสียจากที่นั่นทันที แต่คลื่นนั้นยังจะซัดรุนแรงหนักมากขึ้นทุกที ทหารดีบุก เห็นแสงแดดรำไรสว่างอยู่เบื้องหน้าที่ปลายสุดของท่อระบายน้ำ มีเสียงคลื่นดังสนั่นกึกก้อง ดังขนาดที่ว่าทำให้ชายผู้กล้าหาญ อย่างเขายังผวา ทำให้นึกหวั่นวิตกไปว่า ท่อระบายน้ำแห่งนี้จะไปสิ้นสุดตรงจุดใดกันแน่ แต่ดูเหมือนกำลังจะล่องลงสู่คลองใหญ่ แล้ว มันเป็นเรื่องเสี่ยงอันตรายทีเดียวสำหรับเขา เพราะมันเปรียบเหมือนเท่ากับที่เรามนุษย์คนธรรมดาจะลอยเรือไปยังแอ่ง น้ำตกใหญ่เลยทีเดียวก็ว่าได้.... เขาอยู่ใกล้เกินไปที่จะหยุดได้ทัน ในที่สุดเรือก็พุ่งพรวดไป ตกลงมาจากที่สูงสู่ด้านล่าง ทหารดีบุกที่น่าสงสารได้แต่ประคองร่าง ยืนตรงเอาไว้ เท่าที่จะทำได้ ฝืนเอาไว้จนตาแทบไม่กระพริบ เรือหมุนคว้างไปสามสี่ตลบ น้ำทะลักเข้ามาในลำเรือจนปริ่มขอบ เรือจมลงแล้ว ตอนนี้ทหารดีบุกยืนอยู่ในน้ำที่ท่วมถึงคอ เรือจมดิ่งลงไปเรื่อย ๆ และเรือกระดาษนั้นอมน้ำจนเปียกชุ่ม ในที่สุดน้ำ ก็ท่วมมิดตัวทหารดีบุก นาทีนั้นเขานึกถึงนางระบำน้อย ซึ่งเขาคิดว่าคงไม่ได้เห็นหน้าอีกแล้ว ทำให้หูแว่งเสียงเพลงหนึ่งดังว่า " หาญสู้ ! หาญสู้ ! พร้อมรบ ! สู้จนพื้นดินกลบหน้า ตราบจนชีพมลาย ! " และแล้วเรือกระดาษก็เปื่อยยุ่ยเป็นชิ้นเล็กชิ้น น้อย ทหารดีบุกจมดิ่งลงไปในน้ำทันใดนั้นเอง และเขาก็ถูกปลาตัวใหญ่ฮุบเข้าไปในท้องทันที อนิจจา....ทำไมถึงได้มืดอย่างนี้ มืดเสียยิ่งกว่าเมื่อตอนที่อยู่ในท่อระบายน้ำเสียอีก แล้วยังแถมแคบกว่าเสียด้วย.... เขาต้องเข้ามาอยู่ในท้องของปลาเสียแล้วอย่างช่วยไม่ได้ แต่ทหารดีบุกก็ไม่หวั่นไหว กลับล้มตัวลงนอนเหยียด ยาว และบ่ายังคงแบกปืนไว้มั่น ปลาพุ่งตัวไปมา ทำให้ทหารดีบุกจะเคลื่อนตัวสักทีนั้นแสนจะลำบาก ในที่สุดก็แน่นิ่งไป ปลาตัวนั้นยังคงว่ายไปมาเรื่อย ๆ และสาดส่องสายตาของมันเพื่อหาเหยื่อชิ้นใหม่ต่อไป ในที่สุดมันก็ได้แลเห็นสิ่งหนึ่ง ที่เคลื่อนไหวไปมาติดอยู่กับเป็ด มันเป็นใส้เดือนของโปรดของมันเลยหละ แต่มันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ทันทีนั้นมันได้ว่ายเข้าไปใกล้ ๆ แล้วหุบเอาใส้เดือนของโปรดของมันตัวนั้นเข้าปากทันที.... เจ้าปลาจอมตะกละตัวนั้น มันจำต้องติดเป็ดเสียแล้ว มันดิ้นพลาด ๆ เมื่อสองพ่อลูกผู้ที่กำลังตกปลาได้ดึงเป็ดอันแหลมคมออก จากปากของมัน เด็กชายคนที่เป็นลูก ตบมือดังลั่น " ว้าว ๆๆ ตกได้ปลาตัวใหญ่เสียด้วยนะพ่อ " พ่อได้แต่ยิ้มและบอกว่า " แม่จะ ต้องดีใจอย่างแน่นอนเลยวันนี้ แล้วพวกเราก็จะได้กินปลาย่างที่แสนอร่อยเสียด้วยนะ " สองพ่อลูกด้วยความดีใจรีบแบกปลาที่ตก ได้กลับมาที่บ้านทันที ความมหัศจรรย์นั้นช่างเกิดขึ้นมาหลายครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า...และคราวนี้ก็เหมือนกัน เมื่อปลาถูกนำจับไปวางลงที่บนเขียงแล้ว แม่ได้ใช้มีดเล่มใหญ่ผ่าพุงควักใส้ของมันออกมาในขณะนั้น แล้วแม่ก็ต้องส่งเสียง ตะโกนลั่นออกมาอย่างไม่ตั้งใจว่า " นี่มันตุ๊กตาทหารดีบุกนี่น่า ! " นางใช้สองนิ้วคีบทหารดีบุกออกมา แล้วถือไปวางไว้ในห้อง นั่งเล่น ใคร ๆ ทั้งหมดที่นั่นจะได้เห็นหนุ่มที่น่าสนใจผู้เดินทางมาในท้องปลานี้ แต่ทหารดีบุกหาได้รู้สึกภาคภูมิใจแต่อย่างใดไม่ คนเหล่านั้นจับเขาวางไว้บนโต๊ะที่ตรงนั้นเอง สิ่งประหลาดต่าง ๆ ก็เกิดขึ้นได้ในโลกนี้ เขาได้กลับมายืนในห้องที่เขาเคยยืนอยู่ เมื่อครั้งหนึ่งเป็นประจำ เขาเห็นเจ้าของของเล่นคนเดิม และของเล่นต่าง ๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ ปราสาทหลังใหญ่ที่มีนางระบำ น้อยยังคงอยู่ เธอยังคงยืนขาเดียวและยกขาอีกข้างขึ้นสูงเหมือนอย่างเดิม แสดงว่าเธอยังคงมั่นคงเช่นเขานั่นเอง ทหารดีบุก รู้สึกเสียใจจนน้ำตาไหลออกมาเขามองตาเธอ เธอก็จ้องมองตาเขา แล้วต่างก็วิ่งเข้าหากันด้วยความดีใจ แต่ตรงนั้นเปรียบเหมือนว่าทั้งสองยังจะต้องประสบพบกับเคราะห์ร้ายเข้าไปอีกเป็นซ้ำสองอีกจนได้ เพราะเจ้าซาตานซึ่งค่อย ๆ แง้มเปิดฝากล่องเกมเล่นกลตกใจของมันออกมา แล้วจ้องมองทั้งสองตาเขม็งด้วยความอิจฉาอย่างที่สุด แล้วมันก็ใช้เวทมนต์ อีกครั้ง และคราวนี้มันได้ดลใจบังคับให้เด็กชายลูกเจ้าของบ้านที่ตอนนี้กำลังจะเดินเข้ามาในห้องของเล่นอยู่พอดีนั้น..เมื่อเด็กชาย เดินอย่างใจลอยเข้ามาในห้อง....แล้วเขาก็ไม่พูดไม่จา...คว้าได้ทหารดีบุกกับสาวน้อยนักเต้นระบำได้เท่านั้นก็โยนเข้าเตาเผา โดยไม่พูดอะไรและให้เหตุผลว่าทำไปเพราะเหตุอันใด ทุกอย่างมันเป็นความผิดของเจ้าซาตานอย่างแน่นอน ทหารดีบุกรู้สึกตัวร้อนแดงและมีความร้อนที่ค่อย ๆ ทับทวีขึ้น แต่เขาไม่รู้ว่ามันจะต้องเป็นไฟจริงหรือไฟแห่งความรักกันแน่ เพราะเขาไม่รู้สึกว่าร้อน แต่สีของเขานั้นค่อย ๆ เลือนหายไป เขาไม่รู้ว่าเลือนไปเพราะการเดินทางหรือเลือนไปเพราะความ เศร้าโศกอีกเหมือนกัน ไม่มีใครบอกได้เขามองดูสาวน้อยนักเต้นระบำที่กำลังถูกเผาและค่อย ๆ ละลายลงอยู่เหมือนกับเขา ครั้นสบตากันเข้า เขารู้สึกว่าตัวเขาเองกำลังหลอมละลายแต่เขายังคงยืนตรงไม่หวั่นไหว พร้อมบ่าที่แบกปืนไว้มั่น ไฟลุกวาบพรึ่บเดียวก็หายไป ทหารดีบุกหลอมละลายเป็นก้อนกลม แล้วทุกอย่างก็ดับมืดลง เช้าวันต่อมาแม่ได้เข้ามาโกย ขี้เถ้าออกจากเตาผิง นางก็พบว่าทหารดีบุกกลายเป็นรูปหัวใจดีบุกดวงเล็ก ๆ ส่วนสาวน้อยนางระบำหลอมละลายไปหมด เหลือเพียงเครื่องแต่งตัว แต่ก็ถูกเผาใหม้จนดำราวกับตอตะโก แต่ได้เกิดสิ่งที่ประหลาดขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยเพราะที่ก้อนกลม ที่เป็นรูปหัวใจดีบุกดวงเล็ก ๆ นั้นได้บรรดาลให้มีรูปของทหารดีบุกและสาวน้อยนางระบำกำลังยืนจับมือกันอยู่อย่างมีความสุข ปรากฏให้เห็นอยู่จริง ๆเสียด้วย....... BACK END แปลและเรียบเรียงโดยสุขุมาลย์