ใครจะเอากระพรวนไปแขวนคอแมว

















กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...หนูๆ ทั้งหลายเปิดการประชุมเพื่อปรึกษาหารือ และพิจารณาด้วยสติปัญญา กันว่าจะเอาชนะศัตรูซึ่งก็คือแมว...ที่ชอบ เข้ามาทำร้ายพวกมันกันอย่างไรดี บางตัวก็พูดว่าเอาอย่างนี้สิ..บางตัวก็พูดว่า เอาอย่างนั้นสิ...ให้วุ่นวายไปหมด และในที่สุดหนูหนุ่มตัวหนึ่งได้ลุกขึ้นแล้วออกความ คิดเห็นว่า
" ข้าคิดออกแล้ว...และความคิดนี้ทุกตัวในที่นี้จะต้องเห็นด้วยแน่นอน" มันพูด "สิ่งนั้นก็คือจะต้องมีใครตัวใดตัวหนึ่งในพวกเราต้องเอากระพรวนผูกโบว์แล้วเอาไป แขวนที่คอของแมวเอาไว้ เพราะเสียงกระพรวนจะทำให้พวกเราได้รู้ถึงว่า เวลาที่แมวมันได้มาอยู่ใกล้ๆ เมื่อนั้น พวกเราก็เก็บตัวหลบอยู่ไม่ออกไปจนกว่ามันจะเดินพ้นไป"
ข้อเสนออันนี้เป็นวิธีการที่ฉลาดที่สุดหนูทุกตัวทำการปรบมือแสดงความชื่นชมเห็นด้วย จนกระทั่งหนูแก่ตัวหนึ่งได้ลุกขึ้นแล้วพูดว่า"เป็นวิธีการที่ฉลาดที่สุด แต่ว่าใครเล่า จะเป็นคนเอากระพรวนไปแขวนที่คอแมวล่ะ" สุดท้ายก็ไม่มีหนูตัวไหนที่จะกล้ารับอาสาออกไปเอากระพรวนไปแขวนที่คอของแมว กันสักตัว ดังนั้นหนูแก่จึงได้พูดสรุปว่า" ของบางอย่างนั้น พูดได้ง่าย แต่ทำได้ยาก "





















The Mouse in councilการประชุม เพื่อปรึกษาหารือ or Bell กระพรวน the cat

LONG ago, the mouse had a general council to consider พิจารณา what measures they could take to outwit ชนะด้วยสติปัญญา their common enemy,ศัตรู the Cat.
Some said this, and some said that but at last a young mouse got up and said he had a proposalข้อเสนอ to make,which he thought would meet the case.“You will all agree, เห็นด้วย”said he, “that our chief danger consists in the sly and treacherous manner วิธีการ in which the enemy approaches การเข้าใกล้ us.Now, if we could receive some signal สัญญาณ of her approach, we could easily escape from her. I venture,เสี่ยงภัย therefore, to proposeวางแผน that a small bell be procured, and attached by a ribbon round the neck of the Cat.
By this means we should always know when she was about, and could easily retire while she was in the neighbourhood.”
This proposal ข้อเสนอ met with general applause, การปรบมือแสดงความชื่นชม until an old mouse got up and said, “That is all very well, but who is to bell the Cat?” The mouse looked at one another and nobody spoke. Then the old mouse said, “IT IS EASY TO PROPOSE วางแผน IMPOSSIBLE ซึ่งเป็นไปไม่ได้ REMEDIES.”


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

       ของบางอย่างนั้น พูดได้ง่าย แต่ทำได้ยาก

“IT IS EASY TO PROPOSE IMPOSSIBLE REMEDIES.”.


END

รักเธอเท่าฟ้า..โดยสุขุมาลย์