|
  
    แต่สำหรับเทคนิคโดยทั่วไปนอกจากการต่อสู้ที่เคยกล่าวมาแล้ว พวกนี้ ยังมีเครื่องไม้เครื่องมือในการใช้ปฏิบัติการอีกด้วย คล้ายกับ ๐๐๗ ในสมัย นี้ในหนังที่เราชมกัน แต่สมัยหลายร้อยปีก่อนก็น่าชมว่าพวกนินจาสามารถ คิดค้นเครื่องมือในการปฏิบัติการต่าง ๆ มากมายได้อย่างแยบยลจริง ๆซึ่งใน สมัยนั้นไม่มีใครคิดถึงเรื่องการคิดประดิษฐ์แบบนี้ได้ดีเท่าพวกนินจาค่ะ   อาจเป็นเพราะนินจาปฏิบัติการลับในการจารกรรม ก่อวินาศกรรมลอบ สังหาร แทรกซึมลับ ๆหรือปลอมตัวเข้าไปหาข่าวในฝ่ายของศัตรู แต่ฝ่าย นักรบซามูไรมีกฏและเกียรติยศค้ำคอ จึงไม่อาจใช้วิธีการลับได้อย่างนินจา ซามูไรไม่ลอบสังหารแต่ต่อสู้ด้วยเกียรติและศักดิ์ศรีแห่งตนและวงศ์ตระกูล นี่คือข้อเสียเปรียบที่นินจาถือเอาไปใช้ประโยชน์ แต่ถ้าต่อสู้อย่างประจันหน้า กันตัวต่อตัวแล้วนินจาย่อมด้อยฝีมือกว่านักรบซามูไรมาก พวกนินจาจึงต้อง คิดค้นอุบายต่าง ๆ และเทคนิคต่าง ๆ ให้แยบยลในการที่จะเอาชนะนักรบ ซามูไรหรือหลบหนีเอาตัวรอด ไม่ยอมประทะกันซึ่งหน้า กรณีดังกล่าวเช่น แอบซ่อนผงฝุ่นไว้ในฝักดาบ (นินจาเคน ninja-ken) เพื่อสาดใส่หน้าตา ศัตรูขณะชักดาบออกจากฝัก แล้วฉวยโอกาสขณะที่ฝุ่นนั้นเข้าตาศัตรูสังหาร หรือหลบหนีไป การใช้มีดสั้นหรือชิโนบิแทนโต (shinobi- tanto)กระซวกแทงศัตรูในระยะกระชั้นชิดในขณะที่ศัตรู ไม่ทันระวังตัวด้วยเทคนิคคาคูชิซาชิ (kakushisashi) ซึ่งอาจจะเป็นการปลอมตัวด้วยศิลปแห่งการปลอมตัวที่เรียก ว่า เฮนโซจึสสึ (henso-jutsu) เป็นขอทาน บ้าง ชนชั้นต่ำบ้างแล้วแอบซ่อนอาวุธมีดสั้นเอาไว้ในเสื้อผ้าเพื่ออำพรางตัว สังหารศัตรูที่เหนือชั้นกว่าในระยะประชิดดังกล่าว....  หรือนินจาหญิงซ่อนมีดสั้นกำด้ามไว้กับก้านของช่อดอกไม้ หรืออุ้มแมว เอาไว้ปิดบังอาวุธในมือที่ถืออยู่ สัญชาติญาณของแมว เมื่อถูกโยนใส่ศัตรู จะต้องตะกายข่วนหน้าตา นินจาหญิงจะฉวยโอกาศนั้นทำร้ายศัตรูทันทีหรือ ใช้ผงควันปาใส่หน้าศัตรูก่อนหลบหนี ซึ่งขณะวิ่งหนีก็จะหว่านลูกหนาม เหล็กแหลมลงพื้นไปด้วย ให้ตำเท้าศัตรูที่วิ่งตามมา ลูกเหล็กแหลมหรือ อีกะดามะมีลักษณะเป็นลูกกลมเล็ก ๆมีหนาม อยู่รอบ ๆ ในโถที่ใส่น้ำชาอาจจะซ่อนดาวกระจายหรือเรียกว่า เซมบันชูริเก็ง และลูกปาระเบิดลูกเล็ก ๆอยู่ในนั้นด้วยก็ได้เพื่อลอบสังหารศัตรู ที่เป็นเป้าหมาย  ไม้เท้านินจาหรือชิโนบิ-ซูซึ่งมีหลายชนิด แต่ละชนิด ทางด้ามหรือไม่ก็จะเป็นทางปลายของไม้เท้าจะมีอาวุธซ่อนอยู่ด้านในคล้ายกับตัวไม้ เท้านั้นเป็นฝักของอาวุธต่าง ๆที่ซ้อนไว้ไปในตัว เช่น เป็นมีด เป็นโซ่ติดตะขอเหล็กสี่ แฉก ใช้เหวี่ยวไปเกี่ยวขาหรือส่วนหนึ่งส่วนใดในร่างกายศัตรู นอกจากนั้น ไม้เท้านินจา ยังใช้แทนมือในการจับดัดหักล็อกส่วนต่าง ๆของร่างกายศัตรูอีกด้วย เช่นการใช้ไม้เท้า ดัดเหมือนเป็นคานงัดข้อกระดูกส่วนแขนส่วนขาหรือใช้ล็อกคอศัตรู  เครื่องมือในการสังหารศัตรูระยะไกล นินจามีการใช้ธนูหรือยูมิยะ ตัวธนูและลูกธนูจะไม่ยาวมากนักและเมื่อปลดสายธนูออกสามารถนำ เอาตัวคันธนูและลูกธนูพร้อมทั้งสายธนูเก็บซ่อนเอาไว้ในกระบอกไม้ไผ่ยาวประมาณ เมตรครึ่งคล้าย ๆกับไม้เท้าเช่นกันการสังหารในระยะที่ไกล้กว่านั้นนินจามักจะซุ่มเป่า ด้วยลูกศรหรือลูกดอกจากไม้ซางที่มีความยาวหลายขนาดบางชนิดไม้ซางนั้นซ่อนอยู่ ในขลุ่ยเพื่ออำพรางศัตรูเช่นกัน ไม้ซางลูกดอกหรือ ฟูกิยะ บางขนาดมีความยาวมากเพื่อใช้ซุ่มอยู่บนต้นไม้เป่าทำร้ายศัตรูคนสำคัญที่ผ่านมาหรือ อยู่ด้านล่างเสมือนปืนไรเฟิลติดกล้องแอบยิงบุคคลสำคัญบนยอดตึกในสมัยนี้ไงคะ นอกจากนั้นเจ้าไม้ซางเป่าลูกดอกนี้ยังประยุกต์ใช้เป็นกระบอกสูบฉีดน้ำใส่หน้าตาศัตรู ได้เสียอีก คล้ายกับปืนฉีดน้ำไง  พูดถึงน้ำแล้วคิดถึงโทเอมิ จึสสึ หรือศิลปการใช้แหหว่าน ทอดใส่ศัตรูแล้วสับให้เละ นินจาคิดพัฒนาประยุกต์อุปกรณ์ท้องถิ่นของชาวบ้านเช่นแห เคียวเกี่ยวหญ้า นำมาเป็นอาวุธ โดยเคียวนี้เรียกว่า" คามา " ซึ่งตามภาษาญี่ปุ่นก็แปลว่าเคียวอยู่แล้ว พัฒนาติดโซ่ที่ปลายด้ามของเคียวให้ยาวประมาณ เมตรครึ่ง ติดลูกเหล็กและงูหรือลูกปาฝุ่นที่ปลายโซ่เอาไว้ด้วยเพื่อฟาดศัตรูให้ชะงักมึนงง แล้วตามสับด้วยเคียวอีกที งูที่ติดไว้ที่ปลายโซ่คิดว่าคงทำให้ศัตรูกลัวขยะแขยงมากกว่า จะใช้งูกัด ส่วนลูกปาฝุ่นนั้นคงให้กระทบตัวหรือศรีษะศัตรูแตกกระจายเป็นฝุ่นเข้าหน้าเข้า ตามากกว่าค่ะ เจ้าเคียวติดโซ่แบบนี้นินจาเรียกว่า" บาคูฮัสสุคามา "(bakuha tsugama)ส่วนเคียวผูกเชือกยาว ๆที่ด้ามและปลายเชือกผูกตุ้มเหล็กและ งูเอาไว้แบบนี้เรียกว่า" มามูกิคามา " (mamukigama)ค่ะ  ไอ้ที่สุดจะพิสดารกว่านั้นพวกนินจาจะเอาผงฝุ่น (mesubushi) บรรจุไว้ในไข่ หอย อัดขี้ผึ้ง เอาไว้ข้างศรีษะหรือหน้าตาศัตรูอีกต่างหาก ผงฝุ่นที่บรรจุอยู่นั้นเรียกว่าเมส สุบุชิมีส่วนผสมของพริกไทย ขี้เถ้า และเศษทรายละเอียด ท่านจะลองทำเอา ไว้ปาสุนัขดุ ๆก็ได้นะคะ 
อุปกรณ์จารกรรมของนินจา ( ninja tools )
นินจาก็ต้องมีอุปกรณ์ประกอบการจารกรรมเหมือนกัน แต่คงไม่ทันเท่าสมัยปัจจุบัน เช่นในหนัง เรื่อง " ขบวนการพยัคฆ์ร้าย " ที่มีส่วนเป็นไปในขบวนการจารกรรมระดับโลกค่ะ ดังนั้น นินจาต้องมีเครื่องมือให้ใช้ได้ในสมัยของตนอย่างมีประสิทธิภาพเช่นอุปกรณ์ในการงัด แงะ ไขดาลประตูสลักหน้าต่าง ในสมัยนั้นคงทำด้วยไม้เป็นส่วนมากคงจะไม่มีประตูหรือหน้า ต่างอลูมิเนียมบานสวิงแบบเดี๋ยวนี้   ชิโกโร (shikoro) เป็นอุปกรณ์ที่เป็นเลื่อย นินจาอาจนำมาใช้ เลื่อยตัดประตูที่ทำด้วยไม้เนื้ออ่อนเพื่อลอบเข้าไปปฏิบัติการและลอบออกมา ชิโกโร มีลักษณะ ด้ามทำจากไม้สวมปลายด้วยแผ่นเหล็กใบเลื่อยมีลักษณะรูปร่างคล้ายหัวลูกศรธนู อีกชนิดมีด้าม และปลายคล้ายตะไบหรือบุ้งแต่คมเป็นหยักใบเลื่อยแทน แคนโด(can-do) สมัยโบราณยังไม่มีไฟฉายเหมือนในสมัยนี้ ที่สามารถส่องลำแสงไปได้ตามทิศทางที่เราปรารถนาและขืนไปใช้คบเพลิงที่มีรัศมีแผ่กระจาย ไปรอบ ๆทุกทิศทางอย่างนั้น นอกจากจะเห็นสิ่งรอบข้างได้ไม่ชัดเพราะรัศมีของแสงย่อมสะท้อน เข้าตาของผู้ถือคบเพลิงเอง อีกทั้งยังทำให้ศัตรูสามารถสังเกตเห็นนินจาได้ง่ายจากแสงสว่างนั้น นินจาจึงคิดบังคับทิศทางของแสงสว่างนั้น ด้วยวิธีนำเทียนมาปักไว้ในวัตถุรูปกระป๋อง โดยปัก เทียนนั้นไว้ที่ด้านข้างในกระป๋องนั้น และมีที่จับบริเวณก้นกระป๋องด้านนอกอีกที ทำให้แสงที่ได้ จากเทียนถูกบังคับทิศทางให้พุ่งออกไปทางด้านหน้าของกระป๋องทิศทางเดียวคล้ายกับไฟฉาย ในปัจจุบัน อุปกรณ์ชิ้นนี้นับว่ามีความสำคัญในการประกอบการจารกรรมชนิดหนึ่ง  คามา-ยาริ (kama-yari)มีลักษณะเป็นหอกหรือทวนปลายเป็น ตะขอ ใช้สำหรับต่อสู้กับศัตรูแล้วยังใช้ปลายตะขอเกี่ยวกับกิ่งไม้ เพื่อปีนขึ้นไปหรือเกี่ยวปลาย ตะขอนี้กับกำแพงปราสาทเพื่อโกนดึงตัวปีนขึ้นไปอีกด้วย คามา-ยาริ มีด้วยกันสามแบบคือ แบบปลายเป็นตะขออันเดียว และปลายแหลมมีตะขอคู่ แบบที่สามเป็นปลายหอกแหลมคล้าย แบบที่สองแต่มีตะขออันเดียว ตัวตะขอนั้นเมื่อต่อสู้กับมีดดาบซามูไรก็จะมีกระบวนท่าใช้ปลาย ตะขอเกี่ยวสันมีดดาบไว้ ฮาชิโก๊ะ-ยาริ (hashigo-yari)รูปร่างลักษณะคล้ายกับ คามายาริที่มีปลายเป็นตะขออันเดียว แต่ฮาชิโกะ-ยาริ มีไม้เล็ก ๆสั้น ๆ เสียบไปที่ตัวหอก เป็นลูกขั้นบันไดอีกด้วย ซึ่งใช้สำหรับการปีนป่ายโดยตรง เช่นใช้ปลายตะขอเกี่ยวกับกิ่งไม้แล้วปีน ลูกบันไดเล็ก ๆขึ้นไป หรือพาดเกี่ยวกับกำแพงปราสาทของฝ่ายตรงข้ามเพื่อลักลอบปีน เข้าไปข้างในทำการจารกรรม ก่อวินาศกรรมเป็นต้น ค่ะ..พอแค่นี้ก่อนนะคะเอาเป็นแค่พอหอมปากหอมคอนิดหน่อยสำหรับเรื่องราว ของนินจาค่ะ.."ซา รา บะ " (ลาก่อน )
|